 'Het kleinschalige spreekt me aan'
Achttien jaar geleden had ik nauwelijks ervaring met computers. Het digitale tijdperk stond nog in de kinderschoenen. Ik werkte net bij Louwers, en moest er toch echt aan geloven: omgaan met een PC. Dat was nieuw, maar gelukkig ook erg leuk. Na al die jaren gaat dat me vandaag de dag heel goed af, natuurlijk. Dat is maar goed ook, want wij boekhouders kunnen echt niet meer zonder. Op kantoor hebben we laatst weer een nieuwere versie van een heel efficiënt boekhoudprogramma gekregen. Een paar van ons zijn op cursus geweest, de rest leert het dan weer van hen. Dat betekent: heel veel stoeien en oefenen, en dan heb je het wel weer in de gaten. Ik zou nu echt nu niet meer weten hoe ik mijn werk zonder een computer zou moeten doen.
Er is trouwens wel meer veranderd in de loop der jaren. Zo hebben mijn klanten de administratie steeds beter op orde. Dat is fijn. Ik hou ervan als de spullen redelijk geordend worden aangeleverd. Mijn klantenkring is heel divers. Ik doe veel detailhandel, omdat ik ook uit die hoek kom; voordat ik de overstap maakte naar deze baan werkte ik in een winkel. Toen kreeg ik mijn zoon en stopte tijdelijk met werken. Vier jaar was ik thuis om bij hem te kunnen zijn. Maar lang stil zat ik niet; ik benutte de tijd tussen de luiers en de flesjes om bij te leren. Een mbo-opleiding mba bijvoorbeeld.
Toen mijn zoon naar school ging, solliciteerde ik bij Louwers. Ik kon parttime aan de slag. Dat doe ik nu nog steeds, ik werk 28 uur per week. Mijn zoon, inmiddels 23 jaar, woont ook nog thuis, hij heeft een meer dan fulltime baan in de transport. Dus dan is het wel lekker dat ik de boel draaiende hou, thuis.
Wat ik zo leuk vind aan mijn baan? Zorgen dat het één geheel wordt, een overzichtelijk iets. En het kleinschalige van Louwers trekt me aan. Hoewel dat nu wat minder het geval is, want we groeien behoorlijk. Maar een echt groot bedrijf, daar zal je mij niet snel zien. Daar is het werk toch veel meer van hetzelfde, vrees ik. Hier heb je veel meer verantwoordelijkheden, afwisseling en vrijheid.
Onspannen doe ik door minstens twee keer per week te wandelen. Als het weer het toelaat tenminste! Dat doe ik met de atletiekvereniging, een heel gezellige club mensen. Inmiddels heb ik dan ook een behoorlijke kennissenkring opgebouwd tijdens het lopen.
conny@louwers.net |
